admin

Kazimierz Król (ur. 25 lutego 1897 w Mniszkowie, zm. 4 maja 1965) – polski polityk, poseł II i III kadencji Sejmu PRL.

Do Sejmu był wybierany z okręgu wyborczego – Końskie nr 25 oraz nr 31 (bez przynależności klubowej), był członkiem komisji sejmowych: Rolnictwa i Przemysłu Spożywczego, a w III kadencji – Handlu Zagranicznego.

Urodził się w Mniszkowie 25 lutego 1897. Ukończył Szkołę Carską w Mniszkowie. Ustawicznym dokształcaniem się, uzyskał tytuł zawodowy mistrza cukiernika i mistrza pszczelarza z certyfikatem prowadzania stacji hodowli matek pszczelich.

W latach 1919-1920 odbywał służbę wojskową w legionach i brał udział w wojnie z bolszewikami w 1920 – Cud nad Wisłą. Ciężko ranny pod Radzyminem, z przestrzelonymi gardłem, szczękami i nogami kończy udział w wojnie. W wyniku obrażeń traci zdolność do wykonywania pracy w 70%. W okresie komunizmu zostaje całkowicie pozbawiony renty.

W drugiej połowie lat dwudziestych utrzymywał kontakty z Ignacym Solarzem, ówczesnym dyrektorem Wiejskiego Uniwersytetu Ludowego w Szycach k/Krakowa w zakresie praktycznej nauki pszczelarstwa. Czynił starania utworzenia podobnej placówki krzewienia oświaty rolniczej w Mniszkowie. Pomocnym sponsorem był właściciel majątku ziemskiego w Mniszkowie Poklewski-Koziołł. Nagła śmierć Poklewskiego kończy plany powstania tak potrzebnej na tym terenie placówki oświaty rolniczej. Prowadzona stacja hodowli matek pszczelich powoduje powstanie wielu pasiek w rejonie Mniszkowa i Opoczna.

Kazimierz Król w okresie okupacji hitlerowskiej utrzymywał kontakty przyjacielskie z Dowódcą 22 pp AK walczącego głównie na ziemi opoczyńskiej mjr Leśniakiem (Rudolf Majewski) i właścicielem majątku ziemskiego w Sławnie Tadeuszem Chachulskim, głównie w zakresie niesienia pomocy rannym partyzantom i powstańcom z Warszawy. Dostarcza propolis, mleczko pszczele i miód. Jego dom jest również przechowalnią tych ludzi. Po wyzwoleniu Kazimierz Król angażował się w organizowanie spółdzielczości wiejskiej. Ówczesna władza widząc w nim wybijającego się bezpartyjnego chłopa, znanymi sobie sposobami tłumiła jego aktywność. Stan ten trwał aż do października 1956.

W lutym 1957 wybrany na posła II kadencji. Pełnił w tym czasie funkcje radnego i przewodniczącego komisji rolnictwa Gromadzkiej Rady Narodowej w gminie Mniszków.

Na szczeblu krajowym był wiceprezesem Polskiego Związku Pszczelarskiego.

Na posiedzeniu Sejmu 26 marca 1958 postulował:

• obniżyć cenę nawozów sztucznych i zwiększyć zaopatrzenie dla wsi,
• znieść obowiązkowe dostawy,
• uregulować sprawy własnościowe na wsi,
• umożliwić nabywanie ziemi przez chłopów,
• zwiększyć środki na szkolnictwo rolnicze.Na posiedzeniu Sejmu 28 marca 1958 postulował:
• wprowadzić sądy administracyjne,
• nasilić walkę z oszustwem w punktach skupu płodów rolnych i zwierząt,
• rozwijać specjalizacje w rolnictwie, m.in.: gospodarstwa specjalistyczne z osłoną finansową państwa,
• zwiększyć produkcje maszyn dla rolnictwa,
• poinformował o uwieńczeniu starań budowy zakładu płytek ceramicznych w Opocznie, dziękował za 240 mln złotych przeznaczonych na ten cel,
• podziękował za zatwierdzenie budowy szpitala w Opocznie, na który wyasygnowano 38 mln złotych,
• podziękował za przychylne zatwierdzenie budowy 50 szkół w powiecie opoczyńskim i pomoc finansową,
• uzasadniał celowość budowy huty szkła w Białej Górze.Na posiedzeniu Sejmu w dniu 20 grudnia 1959 postulował:
• konieczność zwiększenia środków na meliorację gruntów,
• uchwalenie ustawy o nasiennictwie w rolnictwie,
• rychłe uchwalenie ustawy pszczelarskiej.W III kadencji (1961-1965) na posiedzeniu Sejmu w dniu 11 grudnia 1964 roku: proponował rozwiązania techniczne maszyn rolniczych i podjęcie zwiększonej produkcji tych maszyn.

  W III kadencji (1961-1965) poseł Kazimierz Król walczył o pozyskanie niezbędnych inwestycji dla powiatu opoczyńskiego. Powstaje Przedsiębiorstwo Budownictwa Rolniczego, rozbudowuje się Spółdzielnia Rękodzieła Artystycznego „Opocznianka”, powstaje Oddział Centrali Nasiennej, rozbudowuje się Spółdzielnia Inwalidów. Przyspiesza też o dwa lata budowę drogi na odcinku Sulejów-Opoczno przez Mniszków. Powstała Kopalnia Grudzeń.

  Był bezdzietnym wdowcem. Zmarł 4 maja 1965. Spoczywa na cmentarzu w Zajączkowie.

  Żródło: wikipedia.pl

Maria Śpiewak ur. w marcu 1925 r. Jej dom rodzinny już w 1939 roku stał się miejscem podziemnej walki z okupantem. Maria Śpiewak wraz z siostrą Danutą były łączniczkami II Oddziału Inspektoratu Armii Krajowej w Piotrkowie Trybunalskim.

Podczas okupacji, narażając życie Maria Śpiewak uratowała dwie kobiety żydowskiego pochodzenia. Po zakończeniu wojny zaczęła studiować medycynę na Uniwersytecie Łódzkim. Nie było jej jednak dane tych studiów ukończyć, gdyż trafiła do więzienia. Głównym zarzutem stawianym Marii Śpiewak podczas rozprawy sądowej było przyjęcie w 1948 roku (od komendanta KEDYWU, szefa Okręgu w Łodzi) dwóch paczek, w których jak później okazało się były dokumenty dotyczące rozwiązania AK. Podczas procesu Marię Śpiewak uznano za winną i skazano na 2 lata więzienia. Podczas odbywania kary Śpiewakowa była poddawana coraz to bardziej wyszukanym karom. Piekło skończyło się w 1952 roku, kiedy wyszła na wolność. Po tzw. odwilży w 1957 roku, Maria Śpiewak powróciła na studia. Ukończyła je w 1963 roku na wydziale medycyny.

Dziś jest jednym z bardziej znanych piotrkowskich lekarzy i członkinią Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. W latach 1994-2002 radna miasta Piotrkowa Trybunalskiego. W swojej działalności społecznej szczególną troską obejmowała piotrkowską młodzież, dbając o jej edukację historyczną.

Maria Śpiewak otrzymała honorowe obywatelstwo Piotrkowa Trybunalskiego 28 kwietnia 2004 r. za upowszechnianie idei patriotycznego wychowania piotrkowskiej młodzieży oraz za życie pełne poświęcenia dla bliskich. Maria Śpiewak jest piotrkowianka od urodzenia.

Źródło: piotrkow.pl